Tytuł: Addio pomidory

• Wykonawca: Kabaret Starszych Panów
• Wyświetleń: 576

  
   Minął sierpień, minął wrzesień, znów październik i
  ta jesień rozpostarła melancholii mglisty woal
  Nie żałuję letnich dzionków, róż, poziomek i skowronkow
  Lecz jednego, jedynego jest mi żal
  
  Addio pomidory
  Addio ulubione
  Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół
  Nadchodzą znów wieczory sałatki niejedzonej
  Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół
  
  To cóż że jeść ja będę zupy i tomaty
  Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ ...
  w te witaminy przebogaty...
  Addio pomidory, addio utracone
  Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł
  
  Owszem była i dziewczyna i miłości pajeczyna
  co oplotła drżący dwukwiat naszych ciał
  Porwał dziewcze zdrady poryw
  i zabrała pomidory te ostatnie com schowane przed nią miał
  
  Addio pomidory
  Addio ulubione
  Słoneczka zachodzące za mój zimowy stół
  Nadchodzą znów wieczory sałatki niejedzonej
  Tęsknoty dojmującej i łzy przełkniętej wpół
  
  To cóż że jeść ja będę zupy i tomaty
  Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ ...
  w te witaminy przebogaty...
  Addio pomidory, addio utracone
  Przez długie, złe miesiące wasz zapach będę czuł