Tytuł: Helena

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 280

  
   Nie palę kadzideł i ofiar nie składam
  Gdy słyszę krzyk mężczyzn walczących
  Gdy Parys powraca nie daję mu siebie
  I patrzę jak ciężko usypia
  Im tarcze i zbroje przyrosły do ciał
  Krzyk w gardłach zamieszkał na stałe
  Po nocach Bogowie im śnią się nie ja
  Bo od nich zależy los wojny
  
  Mrok tłumi jęk rannych nad Troi areną
  Mój mąż mój kochanek wzdychają przez sen
  I słyszę wśród ciszy namiętny ich szept
  - Ateno!
  
  I żaden z nich w sobie nie mieści drugiego
  Jak chciałabym żyć dla nich obu
  Co noc każdy z nich na innych rękach umiera
  I nie wiem po którym łkać głośniej
  Zbyt wiele się stało by zrobić cokolwiek
  Co śmierci kładłoby kres
  Na murach już jutro zastygłaby krew
  W litery - nie koniec zmagania -
  
  W skórzanym namiocie w komnacie kamiennej
  Mój mąż mój kochanek wzdychają przez sen
  I słyszę wśród ciszy namiętny ich szept
  - Ateno!
  
  Gdy jeden z nich zginie posiądzie mnie drugi
  Nie modlę się dziś za żadnego
  Po latach dziesięciu nad stosem dymiącym
  Obydwu tę samą ma twarz
  Im starczy błysk słońca na ostrzach oszczepów
  I żółć na kamieniach co wróży zwycięstwo
  Wodzowie czy zawsze do tryumfu lub klęski
  Potrzebna wam jakaś kobieta
  
  Dopiero gdy los się rozstrzygnie nad ziemią
  Ty śmierć zobaczysz Ty spotkasz się ze mną
  To drżąc z umierania i drżąc z pożądania
  Obydwaj szepniecie
  - Heleno!