Tytuł: Konfesjonał

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 655

  
   Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus,
  Formuły tej nauczył mnie przyjaciel.
  Myślałem o spowiedzi w formie listu,
  Lecz słowa napisane - brzmią inaczej.
  Nie zmusza mnie do tego próżność, trwoga,
  Ciekawość, nawyk, nastrój tej świątyni.
  Nie wierząc w Boga - obraziłem Boga
  Grzechami następującymi:
  
  Za prawo me uznałem to, że żyję.
  Za własną potem wziąłem to zasługę
  I - co nie moje - miałem za niczyje,
  Więc brałem, nigdy się nie licząc z długiem.
  Uznałem, że mam prawo sądzić ludzi
  Dlatego tylko, że mam tę możliwość.
  Poznawszy sposób - jak sumienia budzić
  Zbierałem obudzonych sumień żniwo.
  
  Bogactwo zła, którego byłem świadom
  Było mi w życiu - tylko za ostrogę.
  Cierpieniem cudzym żyłem i zagładą,
  Gdy cierpieć, ani ginąć sam - nie mogłem.
  Stworzyłem świat - na podobieństwo Świata
  Uznawszy, że na wszystko mam odpowiedź,
  Lecz nie wyjąłem misy z rąk Piłata
  I nie uniknął swojej męki - Człowiek.
  
  Wierzyłem szczerze w wieczne prawo baśni,
  Co każe sobie istnieć - dla morału,
  Ze życie ludzkie samo się wyjaśni
  I wola ma jedynie służyć ciału.
  Więc nazywałem szczęściem nieodmiennie
  To, co zadowoleniem było - z siebie.
  I nawet teraz bardzo mi przyjemnie,
  Ze tak we własnych wątpliwościach grzebię,
  
  Bo widzę, że ta spowiedź - to piosenka -
  Dla siebie ją samego wykonuję...
  To też grzech - więcej grzechów nie pamiętam,
  Ale tego jednego - nie żałuję!