Tytuł: Nasza klasa 92

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 439

  
   Osiągnęliśmy dojrzałość,
  Zajmujemy stanowiska,
  Co się zżarło i wychlało -
  Na zmęczonych puchnie pyskach.
  - Cośmy pozapominali -
  Zostawiło w oczach pustkę;
  Żar zwycięstwa nas wypalił
  Jak karabinową łuskę, x2
  
  Rysiek wreszcie umył ręce
  Dotąd czarne po drukarni,
  Procesuje się zawzięcie
  O nagłówek "Solidarni".
  Julek grać nie umiał w piłkę,
  Zwali go - "pryszczata menda",
  Taktyki ujawnił żyłkę
  W otoczeniu Prezydenta.
  
  Kopnął źle, wszedł do rezerwy,
  Ale nawet z ławki - kopie,
  Nie zawiodą Julka nerwy
  w Zjednoczonej Europie...
  Ela żyje nawet nieźle,
  Co rok jeździ do Nepalu,
  Przekazuje, co przywiezie,
  Przetrwa z tego, co odpalą.
  
  Lena wyszła nieszczęśliwie
  Za bezwzględne beztalencie
  Co się dziesięć lat nią żywi:
  Lena urok ma i wzięcie...
  Zdzich uczciwie robi pieniądz,
  Więc nerwicę ma i wrzody
  Ale mu zazdrości Henio,
  Niezadbany, zły i głodny...
  
  Za wzór zawsze robił Henio
  Odrzucania trefnych ofert:
  Znał Pascala i Montaigne'a,
  Etyki był filozofem,
  Z tej zazdrości i z tej złości
  Znów dziś robi za wyrocznię.
  Etykę mu cel uprościł
  Zniszczy Zdzicha zanim spocznie.
  
  W sumie przeszłościowy rocznik
  W wiek dwudziesty pierwszy wchodzi:
  Dzieci Marca, Grudnia, Stoczni,
  Chrzestni bólów przy porodzie;
  Kajam się za wstyd i gorycz,
  Za niewyważenie racji;
  Więc ze skruchą i pokorą,
  Uzupełniam obserwacje:
  
  Ulka z Jurkiem gdzieś ugrzęźli
  Na wsi krytej eternitem,
  Pewnie się nie odnaleźli
  W Trzeciej Rzeczypospolitej.
  Zbyszek, Romek, Anka, Paweł
  Są tak prawi, że aż łyso
  I czym żyją, nie wiem nawet,
  Więc i nie ma o czym pisać...