Tytuł: Pompeja II

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 284

  
   Kurtyzany:
  Lupanar w którym sprzedajemy za bezcen swoje ciała
  Klientów ściąga z wszystkich okolicznych wsi i miast
  Żyjemy z cudzych żądz i wstydów
  Których się żadna z nas nie bała
  Choć przecież jest kobietą każda z nas.
  
  Pompeja! Pompeja!
  Dla wszystkich co płacą otwarte nasze drzwi!
  Rozkoszy nowych wabi was nadzieja!
  Tu skąd wydostać się nie może nikt.
  
  Gladiatorzy:
  Arena z której sprzedajemy za bezcen swe istnienia
  W napięciu trzyma wszystkich którym nuda trawi czas
  Żyjemy z cudzych snów i lęków
  Własne nie liczą się marzenia
  Choć przecież jest mężczyzną każdy z nas.
  
  Pompeja! Pompeja!
  Dla wszystkich co płacą otwarte skrzydła bram!
  Rozkoszy nowych wabi was nadzieja!
  Tu gdzie w oklaskach przyjdzie zginąć nam.
  
  Przyjaciele:
  To życie w którym sprzedajemy swoje dusze
  Jest dane nam jak celi mrok i ostrza blask
  Żyjemy z kłamstw i cudzych łask co
  Do nieludzkiego życia zmusza
  Choć przecież jest człowiekiem każdy z nas.
  
  Pompeja! Pompeja!
  U boku gladiatora hetera szczęście śni!
  Tak para naszych czasów ślub zawiera
  Na jedną noc i na niepewne dni
  
  Więc żyjmy póki co, dopóki ból i rozkosz żyją
  Roślinom ciężkim w owoc życie dają gnój i kał
  Nikt dusz nie szuka w lupanarze
  Więc niech się tu tymczasem skryją
  Dopóki ktoś nam nie odbierze ciał.
  
  Pompejo! Pompejo!
  Ty perło Imperium w ścieku jego miast!
  Przy życiu będziesz trzymać się nadzieją
  Dopóki będzie żył ostami z nas!