Tytuł: Quasimodo

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 265

  
   Katedra w rękach wroga,
  Mór, głód, ofiary krwi
  Cierpliwy naród w progach
  U zatrzaśniętych drzwi.
  
  Pociągnął wróg za sznury,
  By kłamać zaczął dzwon.
  Ale nie runął z góry
  Oczekiwany ton.
  
  Bo garbus u jego serca wisi
  I w spiż parszywym tłucze łbem
  Rozbrzmiewa w niespodziewanej ciszy
  Jego ni rechot, ni to jęk.
  
  On ceni czyste dzwonu dźwięki.
  Prostują mu garbaty los,
  Więc widząc kto wziął sznur do ręki
  Odebrał panu jego głos.
  
  Więc rodzi wściekłą burzę
  I tłumny plac i gmach
  Przeklina wróg przy sznurze
  Przeklina tłum we łzach.
  
  Uwolnij dzwon poczwaro
  Nie ma co jeść, co pić
  Nasycić daj się wiarą
  Daj chociaż dzwonom bić.
  
  Dopóki sznura wroga dłoń dotyka
  Niech huczy w nawach próżna złość
  Ja wisieć będę Panu u języka
  Aż będzie któryś z nas miał dość.
  
  Lecz nawet gdy mnie diabli wezmą
  Poświadczy świętych figur rząd,
  Że jeden garbus karku nie zgiął
  Wśród upodlonych klątw.