Tytuł: Witkacy do kraju wraca

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 264

  
   Takie życie po śmierci, jak za życia od dziecka,
  A samobójcy spokoju nie znają - wieść niesie
  Już pół wieku prawie zżera mnie ziemia sowiecka,
  Chociaż żyły otworzyłem na polskim Polesiu.
  Każdy spotka tego diabła, którego się boi -
  Resztki po mnie kołchoźnik bronuje, jak umie,
  A świat odkrywa na nowo wciąż dramaty moje
  Śmiejąc się z nich do rozpuku, zamiast je zrozumieć.
  
  Leżę ja niegłęboko,
  Więc czuję, jak wokół
  Ogarnia niepokój
  Czerwone Robaki.
  Póki trupów było w bród,
  Żyło im się tu, jak z nut
  Ale potem zwykły głód
  Dał się im we znaki.
  
  Coś mi mówi, że jeszcze wygrzebią mnie z tej dziury
  I gdzie indziej urządzą mi pochówek nowy.
  Ponoć w tej sprawie Narodowa Rada Kultury
  Prowadziła już w Moskwie pomyślne rozmowy.
  Jeżeli mnie już czerwony czerwonemu sprzeda
  I ożyję dla hecy na narodowej tacy -
  To już nigdy więcej głosu z siebie nie dam
  By byle kto wycierał sobie gębę - Witkacym.
  
  Ale w Zakopanem
  Z góralem nad ranem
  Zupełnie pijany
  Wyjdę w Tatry
  I w kiszek mych umyśle
  Wyrażę się ściśle,
  A myśl swoją wyślę
  Na cztery wiatry.