Tytuł: Wojna

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 239

  
   Żyję w poszyciu starych drzew
  Nie wiedząc, że istnieje Maszyna i Rozum.
  Poznaję byt łosia po śladach nawozu,
  Zabijam ryby, w wodzie płuczę krew.
  Patrzę, jak jastrząb pustoszy gniazda
  I zdradza wydry szlak jezioro
  I wiem, gdy kładę wzrok na gwiazdach,
  Że nie są tylko mchem ognistych grud -
  Więc wierzę w cud
  I prawdę proroctw.
  
  Do ognia kulę się co wieczór
  Mamrocząc zmyślone w pośpiechu modlitwy.
  Boję się mroku i zgiełku gonitwy -
  Mało jest rzeczy, których bym nie przeczuł.
  Jestem - to starczy, żeby istniał świat,
  Wróżę ciśniętą w płomień korą
  I widzę w sobie Szał i Ład,
  Jak w lustrze ognia widzę Żar i Chłód -
  Więc wierzę w cud
  I prawdę proroctw.
  
  Ludzie są źli - znam dobrych paru.
  Nie zabijają orła, by mieć pióropusze,
  A Rasie Zwycięzców nie zajrzeć im w dusze.
  Bóg ich kocha Człowieka - nie Ludzkość, czy Naród.
  Gadzim rozumem rządzi trwoga,
  A w strudze słońca, letnią porą
  Na trawą wyściełanych drogach
  Nie kładzie śladów ich spokojny chód -
  Więc wierzę w cud
  I prawdę proroctw.