Tytuł: Jesienny Pan

• Wykonawca: Irena Santor
• Wyświetleń: 724

  
   Choć nie wiem kto to jest i nie wiem skąd go znam,
  czasem spotyka mnie jesienny śmieszny pan.
  Parasol wielki ma i zmartwień trochę też,
  przez pusty idzie park w czerwony liści deszcz.
  Lecz gdy ostatni liść, ze smutnych spadnie drzew,
  on razem z białą mgłą rozpływa się.
  
  Gdy park pożółknie znów, powróci znowu tam,
  jesieni szukać barw, jesienny śmieszny pan.
  
  solo+refren
  
  A wtedy spotkam go i pójdę z nim przez park,
  on będzie blisko tak jak mgła jak wiatr.
  Gdy świat pożółknie znów i biała wzejdzie mgła,
  będziemy razem szli jesienny pan i ja.