Tytuł: Landrynki

• Wykonawca: Edyta Geppert
• Wyświetleń: 377

  
   Spóźnili się na pociąg świata
  odtąd czekają
  jak z bicza trzasł przemknęły lata
  czas w miejscu stanął
  
  W gazetach krzyży rośnie rząd
  nad kolegami
  przed wojną to w szwach pękał dom
  a teraz sami
  
  Landrynek przechowują stos
  w starym bufecie
  opowiadają wszystkim wkrąg
  o dobrych dzieciach
  
  Tyle by mieli przecież im
  do po milczenia
  i w głowie nie postanie myśl
  że czas to pieniądz
  
  Daremnie wzrok wbijają w drzwi
  tuląc w objęciach
  tych, co znów nie zdążyli przyjść
  wnuki na zdjęciach
  
  Gdy wreszcie w pustych stanie drzwiach
  zła Czarna Pani
  to poczęstują, żaden strach
  ja landrynkami
  
  Wtedy zatrzyma was na chwilę
  śmierć tych, co byli waszym życiem
  czas chciał, wiec zostać muszą w tyle
  odżałowani pracowicie
  
  Potem wrócicie do swych zajęć
  zajęci czasem, a czas wami
  dopóty czas jest wasz, dopóki
  nie zostaniemy wreszcie sami
  
  Dopóty czas jest wasz, dopóki
  nie zostaniemy wreszcie sami
  smutno czekając na swe wnuki
  wraz z niechcianymi landrynkami.