Tytuł: Być narzeczoną twą

• Wykonawca: Irena Jarocka
• Wyświetleń: 592

Gdy jak koszulą sady się otulą białą mgłą
   któregoś rana, wolno brzegiem sadu idź
   bo pragnę przebiec, przebiec tej jesieni drogą twą
   twą narzeczoną być, twą narzeczoną być, uuuummm
  
   chcę tej jesieni, kiedy przejdę po jesieni próg
   usłyszeć jak w komoinku w głos drwa z zimna drwią
   przy moim, twoje serce chce usłyszeć "stuku puk"
   być narzeczoną twą, być narzeczoną twą, uuuummm
  
   Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
   gdy świat w purpurze stoi
   bedę, twoją narzeczoną kiedy klony płoną, kiedy sady śpią
  
   Cza ra ri ru czi .....
  
   Odejdę pierwsza, kiedy poczujemy że już czas
   zabiore w drogę tej jesieni zapach, smak
   Nie bacz na słowo, żadne nie związało przecież nas
   i chyba lepiej tak, i chyba lepiej tak, uuummm
  
   A ty sie miły mój, ze śpiesznych złudzeń dalej lecz
   a ty sie ciesz, gdy choć chwil pare nie jest źle
   i wspomnień tej jesieni nigdy nie przeklinaj lecz..
   dobrze wspominaj mnie, dobrze wspominaj mnie, haaa
  
   Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
   jesienią purpurową
   wspomnij, swoją narzeczoną, kiedy klony płoną
   dobrze wspomnij ją
  
   Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
   jesienią purpurową wspomnij, swoją narzeczoną, kiedy klony płoną
   dobrze wspomnij ją
  
   Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą