Tytuł: Rysunek na szkle

• Wykonawca: Krzysztof Krawczyk
• Wyświetleń: 678

  
   Jeszcze sam się uczę siebie, żyję tak jak umiem żyć
  Do utraty tchu
  Raz mi gorzej z tym, raz lepiej, rzucam się w zdarzeń rwący nurt
  I jak w ucieczce, jak w podróży do zamkniętych pukam drzwi
  Byle serce nieść
  I choć nic się nie powtórzy, jeszcze raz myślą sięgam wstecz
  
  Ref.:
  O! Jest gdzieś niebo jak len
  O! O! O! Noc za krótka na sen
  O! Dom gdzie czeka znów ktoś
  I gdzie miejsca już dość
  Dla spóźnionych gości
  O! Twój rysunek na szkle
  Tylko na nim już dziś nie ma mnie
  
  Idę dalej, żyję prędzej, pragnę, tracę to co mam
  Czas doradcą złym
  Wieczorami piszę wiersze, chociaż ty już nie czytasz ich
  
  Biegną wiosny i jesienie, coraz bardziej dzieli nas
  Morze zwykłych spraw
  Mam już tylko to wspomnienie, choć i w nim nigdy jasnych barw
  
  Ref.:
  O! Jest gdzieś niebo...
  
  Ale kiedyś sam w pół drogi stanę, cisnę nagle w kąt
  Cały ten mój świat
  Twarz ochłodzę kroplą wody, jakby mi znów ubyło lat
  I odnajdę tamten ogień, i gościnny domu próg
  I przyjazną dłoń
  Lecz czy tamtą twą urodę zwróci nam rzeki bystra toń
  
  Ref.:
  O! Jest gdzieś niebo...
  
  ...tylko na nim już dziś nie ma mnie, nie ma mnie