Tytuł: Koziorożec

• Wykonawca: Jacek Kaczmarski
• Wyświetleń: 250

Jesteś rzadkością, nie ma ciebie,
   Więc życia strzeż w kaskadzie skał.
   Pogromcy szczytów giną w żlebach,
   Gdzie nikt nie odnajduje ciał.
  
   Lecz niech obawa nie powstrzyma
   Skoku, którego dusza chce.
   Bo niemożliwość - losu grymas -
   Dla ciebie możliwością jest.
  
   Noś dumnie głowę na tle nieba
   Komuś w nizinie doda sił.
   Pychy obawiać się nie trzeba,
   Gdy krokiem wzbijasz gwiezdny pył.
  
   Na swoją bacz nieskazitelność,
   Choć ona z ciebie czyni łup.
   Lecz zanim strzelcy cię ustrzelą,
   Ty sobie z nich niewiele rób.
  
   Nie tobie myśleć o miernocie,
   Nad bagnem swój pochylać łeb.
   Nad snem twym w diamentowej grocie
   Czuwa świetlistość siedmiu nieb.
  
   Głos twego biegu niosą skały
   I jest jak tętent armii stu.
   Ożywia głazy posiwiałe
   Spod bród oszronionego mchu.
  
   Zbudzisz rycerzy z dawnych baśni,
   Głosów w pieczarach zadrży gwar,
   Światło źrenice im rozjaśni,
   Ruszą po obiecany skarb.
  
   Może poniosą znowu klęskę,
   Może zastygną w głazy znów,
   Wszak ty nie łudzisz ich zwycięstwem,
   Jesteś marzeniem serc i głów.
  
   Otacza ciebie cześć nieśmiała,
   Bez wstydu wykorzystaj ją.
   Niejedna w niej ugrzęźnie strzała
   Co miała twoją spłynąć krwią.
  
   Jeśli chcesz cel mieć w swoim życiu
   Najwyższy, niebotyczny szczyt -
   Śmierć staraj spotkać się w ukryciu,
   By kości nie zbezcześcił nikt.