Tytuł: Impresario i poeta

• Wykonawca: Pod Budą
• Wyświetleń: 278

Darmo wołać woźnicy: stój
   zawsześmy razem bracie mój
   ty jesteś cyfra ja zgryzota
   jedziemy tak już wiele lat
   teraz jest zima biały świat
   wiatr nam śniegowe brody mota
   jakkolwiek zwiesz się : stary druh,
   redaktor prezes jest nas dwóch
   i zawsze dwóch i zawsze razem
   toczy się nasz zabawny wóz
   przez skwar i kurz, przez wiatr i mróz
   a w wozie kanciarz i błazen
   ty wciąż rachujesz ja wciąż śpię
   ciągniesz za rękaw budzisz mnie
   żebym pofruwał, żebym tworzył
   a kiedy stworzę
   krzywy pysk mi pokazujesz
   żeby zysk mieć większy
   z moich dziwactw bożych
   i tak jedziemy mija wiek
   jak mała lampka mórz i rzek
   nie zliczyć w drodze utrapionej
   i zawsze w dwóch i żaden sam
   ja w gwiazdach wszystkie światła znam
   ty w miastach wszystkie telefony
   moje porywy śmieszą cię
   moje upadki cieszą cię
   i gorszą furię o jesieni
   jak szpicel trzymasz przy mnie straż
   jedziemy twarzą w twarz
   dalecy i przyczajeni